كرده ، امّا در مستند ، اشاره‌اى به خلاف در اجازهء مادر نكرده ، بلكه مسأله را با لزوم اجازهء ابوين آغاز و سپس قائل به حرمت شده است . دستنوشتها : اثر حاضر تا كنون به زيور طبع آراسته نشده و بر اساس اطلاعات موجود در فهارس نسخه‌هاى خطى ، چهار نسخهء زير شناسائى شده است : 1 . نسخهء كتابخانهء ملك ، تهران ، شمارهء 808 ، تاريخ كتابت آن 1217 بوده و داراى 197 ورق مىباشد . رمز آن را « الف » قرار داده‌ايم . 2 . نسخهء عكسى كتابخانهء مركز احياء التراث الاسلامى ، قم ، به شمارهء 1647 ، تاريخ كتابت آن 1223 . و داراى 300 صفحه مىباشد . رمز آن را « ب » قرار داده‌ايم . 3 . نسخهء كتابخانهء ملّى ، تهران ، به شمارهء 1653 / ف ، قرن 13 ، 123 برگ . 4 . نسخهء دانشكدهء حقوق ، تهران ، به شمارهء 347 ، مصطفى قلى كاشانى ، رمضان 1236 ، 91 برگ . شيوهء تصحيح : - به دليل صحّت و كامل بودن دو نسخهء نخست ، اين اثر را بر اساس آنها بازخوانى و تصحيح نموديم . هر جا كه عبارت يا واژه‌اى نادرست مىنمود ، احتمال راجح در متن و عبارت نسخه‌ها در پى نوشت مشخص شده است . در موارد اختلاف ميان دو نسخه نيز به همين شكل عمل شده است . - در مواردى كه افزودن كلمه يا عبارتى براى فهم متن ضرورى مىنمود ، داخل دو قلاب آمده است . - علائم سجاوندى و تقطيع عبارات ، بر اساس رعايت اصول ساده‌خوانى متن و تفهيم عبارات و واژه‌ها بوده است . - علائم « + » و « - » در پىنوشت‌ها براى افزوده‌ها و كاستىها است . - در نگارش واژه‌ها از رسم الخط نوين زبان فارسى تبعيّت شده است ، بدون آنكه به مفهوم و معناى واژه يا عبارت خللى وارد شود . - در مستندسازى متن موارد زير انجام گرفته است : 1 . تخريج آيات قرآنى . 2 . تخريج روايات ؛ اين كار با توجه به فارسى بودن متن روايات ، در بعضى موارد بسيار مشكل بود و سعى بليغ در استناد روايات مصرّح يا كلى موجود در كتاب به عمل آمده است . 3 . تخريج اقوال ؛ نظر به مجهول و كلّى بودن بسيارى از نقل قول‌ها ، همچون عبارات « بعض متأخرين » ، « بعض معاصرين » و . . . تلاش شد به نمونه‌هايى در هر مورد اشاره شود و قائلين هر نظريه مشخص گردند . سيد مهدى طباطبائى 29 شعبان المعظّم 1424